Zo gaat het vaak

Zo gaat het zo vaak in het leven
Iemand die de poorten ziet
En soms eigenlijk niet eens weet
Of er ook een slot op zit

Het is dan ook veel makkelijker
Om even een oogje dicht te doen
En gewoon te blijven wachten
Tot ze de poorten weer open doen

Maar is men nog niet op het idee
Gewoon op het idee gekomen
Om eens aan te kloppen misschien
En op die manier weer binnen te komen

Dat is vaak voor vele mensen
Toch te moeilijk en te zwaar
Die blijven dan ook veel liever
Voor de gesloten poorten staan

Want echte goede vrienden
Daarvoor is geen poort te zwaar
En die zeggen niks respecteren
Want het gevecht is voor jou alleen
Veel en veel te zwaar

Een schat te bewaren

Ik heb een schat te bewaren
De schat die vriendschap heet
Een aanraking van warmte
Die me helemaal omarmde

Er is niets dat je moet vragen
Of wat je zeggen moet
Geen argwaan of afgunst
Maar gewoon puur en goed

En in de ergste stormen
Windkracht 10 of een orkaan
Niets kan echte vriendschap vervormen
Want die kan alle stormen doorstaan

Een hart dat steeds meeleeft
De liefde die je aan de andere geeft
Is wat de vriendschap omlijnde
Is nu en zal zijn tot het einde

En in de donkerte van je leven
Zal ik jou een hand geven
Die je weer brengt in het licht
Weer naar de basis waar vriendschap ligt

Kijkend in de straten

Als je kijkt in de straten
Zie je steeds hetzelfde beeld
Mensen die cadeautjes halen
Niets is hun teveel

Maar eigenlijk het mooiste
Het mooiste en niet eens duur
Dat is het cadeautje
Van vriendschap nog puur

Je hoeft niet eens naar buiten
Want je hebt het altijd bij
Probeer je hart toch niet te sluiten
Geef je warmte maak iemand blij

Je moet het niet verpakken
Met mooi papier en linten
Je geeft het met je hart
Aan al je goede vrienden

Want ook al heb je weinig
Toch ben je dan steenrijk
Laat je gevoel naar buiten komen
En vrede in je hart weer wonen